Τα παιδιά σήμερα όλο και περισσότερο αδυνατούν να κρατήσουν ένα μολύβι. Αυτό οφείλετε στο γεγονός ότι δεν έχουν κατακτήσει τις βασικές δεξιότητες κίνησης από πολύ νωρίς στην παιδική τους ηλικία.
Η εισαγωγή της τεχνολογίας στην καθημερινότητα των παιδιών προκαλεί τεράστιες αλλαγές στον ρυθμό και στον τρόπο ανάπτυξης της λεπτής κινητικότητας.
Με το πέρασμα των χρόνων διαπιστώνεται όλο και περισσότερο ότι οι νέες τεχνολογίες επιφέρουν αρκετές αλλαγές στο θέμα αυτό. Μία από αυτές είναι ότι σήμερα τα παιδιά δυσκολεύονται να κρατήσουν σωστά τα μολύβια ή να χρησιμοποιήσουν με ευχέρεια την λεπτή τους κινητικότητα στις καθημερινές τους δραστηριότητες όπως στο να φορέσουν τα ρούχα ή τα παπούτσια τους, να δέσουν τα κορδόνια τους, να χρησιμοποιήσουν σωστά το ψαλίδι ή να χρησιμοποιήσουν σωστά το μαχαίρι και το πιρούνι κ.λ.π.
Η χρήση συσκευών με τεχνολογία αφής φαίνεται να έχει διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στο θέμα αυτό. Με την εκτεταμένη χρήση με την οποία παρατηρείται να γίνεται από τα παιδιά οι μύες των δακτύλων αποδυναμώνονται και δεν μπορούν να ελέγξουν τόσο καλά την κίνηση τους. Για να χρησιμοποιήσουμε ένα μολύβι και να το κινήσουμε, απαιτείται ισχυρός έλεγχος των λεπτών μυών στα δάχτυλα. Τα παιδιά χρειάζονται πολλές ευκαιρίες για να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες από τις οποίες η τεχνολογία τους απομακρύνει. Η αυξανόμενη χρήση συσκευών με τεχνολογία αφής δεν επιτρέπει στα παιδιά να χτίσουν τους μύες των χεριών τους.
Τα παιδιά πλέον δεν πηγαίνουν στο σχολείο έχοντας δυνατά και επιδέξια χέρια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το κρατήσουν επειδή δεν έχουν αναπτύξει τις βασικές δεξιότητες κίνησης.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια πιο κακή δυνατότητα καλλιγραφίας σε νεαρή ηλικία ή ακόμα και μια αργή ανταπόκριση στην γραφή. Οι απαιτήσεις όμως του σχολικού περιβάλλοντος εξακολουθούν να είναι αυξημένες και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν σε αυτό. Σε αρκετές περιπτώσεις παρατηρούμε ότι η δυσκολία ανταπόκρισης στα θέματα γραφής ή ταχύτητας στην γραφή έχει ως αποτέλεσμα την αρνητική επίδραση στην αυτοπεποίθηση του παιδιού σχετικά με το πόσο καλά πιστεύει ότι μπορεί να τα καταφέρει στις απαιτήσεις που έχει το σχολικό περιβάλλον. Συχνά συναντούμε παιδιά τα οποία εκφράζονται λέγοντας ότι «δεν είμαι καλός μαθητής γιατί δεν μπορώ να γράψω καλά» ή να λένε ότι δεν έχουν την απαιτούμενη ταχύτητα στην γραφή τους για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της τάξης. Σε άλλες περιπτώσεις πάλι συναντούμε παιδιά τα οποία παραιτούνται από την προσπάθεια κάτι το οποίο είναι ακόμα πιο ανησυχητικό αφού στην περίπτωση αυτή φαίνεται ότι το παιδί έχει εσωτερικεύσει το αίσθημα της ανικανότητας ή να έχει υιοθετήσει την εικόνα του «κακού μαθητή» και να ανταποκρίνεται πλέον στην ταυτότητα αυτή.
Η επαφή του παιδιού από πολύ νωρίς με παιχνίδια τα οποία του επιτρέπουν να αναπτύξει την λεπτή του κινητικότητα καθώς και η έγκαιρη αναγνώριση των δυσκολιών τόσο από τον εκπαιδευτικό όσο και από τους γονείς είναι ουσιαστικής σημασίας. Με τον τρόπο αυτό βοηθούμε να προληφθούν δυσκολίες που σχετίζονται με την ανταπόκριση του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον και την ανάπτυξη συναισθηματικών δυσκολιών που ενδέχεται να προκύψουν μέσα από αυτό.
Αιμιλία Πίττα
Κλινική Ψυχολόγος / Εργοθεραπεύτρια
Positivum Center 